میان خلق بماند به نیکی آثارش

چگونه غم نخورد در فراق او درویش

که غم فزون شد و از سر برفت غمخوارش

امیدوار وجودی که از جهان برود

از آب چشم عزیزان که بر بساط بریخت

به روز باران مانست صفه بارش

نظر به حال چنین روز بود در همه عمر