بپوش بار خدایا به عفو ستارش

همین جراحت و غم بود کز فراق رسول

به روزگار مهاجر رسید و انصارش

برفت سایه درویش و سترپوش غریب

به خیل خانه کروبیان عالم قدس

به گرد خیمه روحانیون فرود آرش

عدو که گفت به غوغا که درگذشتن دوست