جهان خراب شود سهو بود پندارش

به خیل خانه کروبیان عالم قدس

به گرد خیمه روحانیون فرود آرش

عدو که گفت به غوغا که درگذشتن دوست

هم آن درخت نبود اندرین حدیقه ملک

که بعد از این متفرق شوند اطیارش

نمرد نام ابوبکر سعد بن زنگی