مگر شاهنشه اندر قلب لشکر

دل خویشان نمی دانم که چونست

عنان گریه چون شاید گرفتن

که از دست شکیبایی برونست

نمی آید که رایت سرنگونست

دگر سبزی نروید بر لب جوی

که باران بیشتر سیلاب خونست