ازین پس، آسمان گفت ارگذارند

حرم شادی کنان بر طاق ایوان

که مروارید بر تاجش ببارند

زمین می گفت عیشی خوش گذاریم

امید تاج و تخت خسروی بود

ازین غافل که تابوتش درآرند

چه شد پاکیزه رویان حرم را