مه پاره به بام اگر برآید

هر سرو سهی که بر لب جوست

نازک بدنی که می نگنجد

در زیر قبا چو غنچه در پوست

که فرق کند که ماه یا اوست؟

آن خرمن گل نه گل که باغست

نه باغ ارم که باغ مینوست