بنشینم و صبر پیش گیرم

دل موضع صبر بود و بردی

هم چاره تحملست و تسلیم

ورنه به کدام جهد و مردی

دنباله کار خویش گیرم

بگذشت و نگه نکرد با من

در پای کشان، ز کبر دامن