من سرو ندیده ام قباپوش

دست چو منی قیامه باشد

با قامت چون تویی در آغوش

من ماه ندیده ام کله دار

وز رفتن و آمدن چه گویم؟

می آرد و جد و می برد هوش

روزی دهنی به خنده بگشاد