بخور آنچ داری و انده مخور

زمانی عروسی پر از بوی و رنگ

بی آزاری و جام می برگزین

که گوید که نفرین به از آفرین

که گیتی سپنج است و ما بر گذر

میازار کس را ز بهر درم

مکن تا توانی بکس بر ستم