گر کشته شوم عجب مدارید

کز فرقت تو دمی نخفتم

بر هر مژه قطره ای چو الماس

دارم که به گریه سنگ سفتم

من خود ز حیات در شگفتم

تقدیر درین میانم انداخت

چندانکه کناره می گرفتم