نه طاقت آنکه در فراقت

تو مست شراب و خواب و ما را

بیخوابی کشت در تیاقت

نه قدرت با تو بودنم هست

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

آوخ که چو روزگار برگشت