رحمت کن اگر شکسته ای را

خو کرد و چو روزگار برگشت

غم نیز چه بودی ار برفتی

آن روز که غمگسار برگشت

صبر از دل بیقرار برگشت

عذرش بنه ار به زیر سنگی

سر کوفته ای چو مار برگشت