هرگز نرسد به گرد افلاک

سعدی بس ازین سخن که وصفش

دامن ندهد به دست ادراک

گرد ارچه بسی هوا بگیرد

پای طلب از روش فرو ماند

می بینم و حیله نیست الاک

بنشینم و صبر پیش گیرم