دنباله کار خویش گیرم

پای طلب از روش فرو ماند

می بینم و حیله نیست الاک

بنشینم و صبر پیش گیرم

ای چون لب لعل تو شکر نی

بادام چو چشمت ای پسر نی

جز سوی تو میل خاطرم نه