وز لطف من این حدیث شیرین

بینی که شود به خلعتی نو

در سایه شاه آسمان قدر

مه طلعت آفتاب پرتو

گر می نرسد به گوش خسرو

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم