گفتم او را این چه زلف ( ... )

در کنار آنچنان دردانه ایست

بر امید زلف چون زنجیر تو

ای بسا عاقل که چون دیوانه ایست

گفت هان فی الجمله در ( ... )

از لبش یک نکته ای ( ... )

وز خمش یک قطره ای پیمانه ایست