تبیره برآمد ز هر جای و نای

بجنبید کیخسرو از جای خویش

جهانی به آیین شد آراسته

می و رود و رامشگر و خواسته

چو شاه جهان اندر آمد ز جای

همه روی پیل از کران تا کران

پر از مشک بود و می و زعفران