چو شاه جهان اندر آمد ز جای

جهانی به آیین شد آراسته

می و رود و رامشگر و خواسته

تبیره برآمد ز هر جای و نای

همه روی پیل از کران تا کران

پر از مشک بود و می و زعفران

ز افسر سر پیلبان پرنگار