ز اهوی شیرگیر روبه باز

هر زمانیم کار و باری بود

جام عیش مرا نه دردی بود

گل وصل مرا نه خاری بود

دل بیچاره را شکاری بود

گرد آب حیات بر خورشید

از خط او بنفشه زاری بود