دلبرا نازده در مار سر زلف تو دست

چه کنم با که بگویم چه خیال اندیشم؟

کاش بر من نرسیدی ستم عشق رخت

که فرو مانده به حال دل تنگ خویشم

چه کند کژدم هجران تو چندین نیشم

همچو دف می خورم از دست جفای تو قفا

چنگ وار از غم هجران تو سر در پیشم