تو گمان مبر که سعدی، به تو برگزید یاری

که به چشم من جهان شد، همه زرنگار بی تو

نفسی به بوی وصلت، زدنم بهست جانا

که چنین بماند عمری، من دلفگار بی تو

به سرت که نیست او را، سر هیچ یار بی تو