ای چشم و چراغ دیده و حی

کاین حسن خدا به کس ندادست

در هیچ زمانه ای نزادست

مادر به جمال چون تو فرزند

خون ریختنم چه می کنی هی

این جور که می بریم تا کی

وین صبر که می کنیم تا چند؟