این جور که می بریم تا کی

مادر به جمال چون تو فرزند

ای چشم و چراغ دیده و حی

خون ریختنم چه می کنی هی

وین صبر که می کنیم تا چند؟

هرلحظه به سر درآیدم دود

فریاد و جزع نمی کند سود