فریاد و جزع نمی کند سود

این جور که می بریم تا کی

وین صبر که می کنیم تا چند؟

هرلحظه به سر درآیدم دود

افتادم و مصلحت چنین بود

بی بند نگیرد آدمی پند

دل رفت و عنان طاقت از دست