هرلحظه به سر درآیدم دود

خون ریختنم چه می کنی هی

این جور که می بریم تا کی

وین صبر که می کنیم تا چند؟

فریاد و جزع نمی کند سود

افتادم و مصلحت چنین بود

بی بند نگیرد آدمی پند