چو دیوان هر نشان و نام میپرسند و میجویند

چو خون در هر رگی باید دواند این بدگمانی را

نهفته نفس سوی مخزن هستی رهی دارد

نهانی شحنه ای میباید این دزد نهانی را

همان بهتر که بگزینیم بی نام و نشانی را

تمام کارهای ما نمیبودند بیهوده

اگر در کار می بستیم روزی کاردانی را