همان بهتر که بگزینیم بی نام و نشانی را

نهفته نفس سوی مخزن هستی رهی دارد

نهانی شحنه ای میباید این دزد نهانی را

چو دیوان هر نشان و نام میپرسند و میجویند

تمام کارهای ما نمیبودند بیهوده

اگر در کار می بستیم روزی کاردانی را

هزاران دانه افشاندیم و یک گل زانمیان نشکفت