آن نور که کاشانه سوخت نار است

دل گرسنه ماندست و روح ناهار

تن را غم تدبیر احتکار است

آن شحنه که کالا ربود دزد است

خوش آنکه ز حصن جهان برونست

شاد آنکه بچشم زمانه خوار است

از قله این بیمناک کهسار