شاد آنکه بچشم زمانه خوار است

آن شحنه که کالا ربود دزد است

آن نور که کاشانه سوخت نار است

خوش آنکه ز حصن جهان برونست

از قله این بیمناک کهسار

خونابه روان همچو آبشار است

بار جسد از دوش جان فرو نه