کس را نرساند چرا بمنزل

گر کابل و گر چین و قندهار است

فضل است که سرمایه بزرگی است

علم است که بنیاد افتخار است

گر توسن افلاک راهوار است

یکدل نشود ای فقیه با کس

آنرا که دل و دیده صد هزار است