شعر من آینه کردار تست

تا که درین باغچه خار و گیاست

کشور جان تو چو ویرانه ایست

ملک دلت چون ده بی روستاست

ناید از آئینه بجز حرف راست

روشنی اندوز که دلرا خوشی است

معرفت آموز که جانرا غذاست