معرفت آموز که جانرا غذاست

شعر من آینه کردار تست

ناید از آئینه بجز حرف راست

روشنی اندوز که دلرا خوشی است

پایه قصر هنر و فضل را

عقل نداند ز کجا ابتداست

پرده الوان هوی را بدر