عقل نداند ز کجا ابتداست

روشنی اندوز که دلرا خوشی است

معرفت آموز که جانرا غذاست

پایه قصر هنر و فضل را

پرده الوان هوی را بدر

تا بپس پرده ببینی چهاست

به که بجوی و جر دانش چرد