به بیچارگان بر بباید گریست

ببین ای خردمند روشن روان

که چون باید او را ستودن توان

همه دانش ما به بیچارگیست

تو خستو شو آنرا که هست و یکیست

روان و خرد را جزین راه نیست

ابا فلسفه دان بسیار گوی