تو خستو شو آنرا که هست و یکیست

که چون باید او را ستودن توان

همه دانش ما به بیچارگیست

به بیچارگان بر بباید گریست

روان و خرد را جزین راه نیست

ابا فلسفه دان بسیار گوی

بپویم براهی که گویی مپوی