آه از آن لحظه که آیند خریداری چند

دل و جان هر دو بمردند ز رنجوری و ما

داروی درد نهفتیم ز بیماری چند

سودمان عجب و طمع، دکه و سرمایه فساد

چه نصیبت رسد از کشت دوروئی و ریا

چه بود بهره ات از کیسه طراری چند

جامه عقل ز بس در گرو حرص بماند