چه نصیبت رسد از کشت دوروئی و ریا

داروی درد نهفتیم ز بیماری چند

سودمان عجب و طمع، دکه و سرمایه فساد

آه از آن لحظه که آیند خریداری چند

چه بود بهره ات از کیسه طراری چند

جامه عقل ز بس در گرو حرص بماند

پود پوسید و بهم ریخته شد تاری چند