تن گر هزار جلوه کند جان نمی شود

تا زاتش عناد تو گرمست دیگ جهل

هرگز خرد بخوان تو مهمان نمی شود

گر شمع صد هزار بود، شمع تن دلست

تا دیده ات ز پرتو اخلاص روشن است

انوار حق ز چشم تو پنهان نمی شود

دزد طمع چو خاتم تدبیر ما ربود