تا دیده ات ز پرتو اخلاص روشن است

هرگز خرد بخوان تو مهمان نمی شود

گر شمع صد هزار بود، شمع تن دلست

تن گر هزار جلوه کند جان نمی شود

انوار حق ز چشم تو پنهان نمی شود

دزد طمع چو خاتم تدبیر ما ربود

خندید و گفت: دیو سلیمان نمی شود