ز هنر گوی، مگوی از پدر و مادر

روح زد خیمه دانش، نه تن خاکی

خضر شد زنده جاوید، نه اسکندر

ز ادب پرس، مپرس از نسب و ثروت

مکن اینگونه تبه، جان گرامی را

که بتن هیچ نداری تو ز جان خوشتر

پنجه باز قضا باز و تو در بازی