چه بری رنج پی وصله پالانش

چه همی هیمه برافروزی و نان بندی

به تنوری که ندیدست کسی نانش

خرلنگ تو ز بس بار کشیدن مرد

گر که آبادی این دهکده میخواهی

باید آباد کنی خانه دهقانش

پر این مرغ سعادت تو چنان بستی