گر که آبادی این دهکده میخواهی

به تنوری که ندیدست کسی نانش

خرلنگ تو ز بس بار کشیدن مرد

چه بری رنج پی وصله پالانش

باید آباد کنی خانه دهقانش

پر این مرغ سعادت تو چنان بستی

که گرفتند و فکندند بزندانش