تو سیه طالع این عادت و هنجاری

اهرمن را سخنان تو نترساند

که تو کردار نداری، همه گفتاری

بزبونی گرویدی و زبون گشتی

دل و دین تو ربودند و ندانستی

دین چه فرمان دهدت؟ بنده دیناری

غم گمراهی و پستی نخوری هرگز