دل و دین تو ربودند و ندانستی

که تو کردار نداری، همه گفتاری

بزبونی گرویدی و زبون گشتی

تو سیه طالع این عادت و هنجاری

دین چه فرمان دهدت؟ بنده دیناری

غم گمراهی و پستی نخوری هرگز

ز ره نفس اگر پای نگهداری