تو بمیدان جهان از پی پیکاری

وقت بس تنگ بود، ای سره بازرگان

کاله خود بخر اکنون که ببازاری

سپرو جوشن عقل از چه تبه کردی

بود بازوت توانا و نکوشیدی

کاهلی بیخ تو بر کند، نه ناچاری

چرخ دندان تو بشمرد نخستین روز