با خبر باش که بی مصلحت و قصدی

روح پرورده کن از لقمه روحانی

با خرد جان خود آن به که بیارائی

با هنر عیب خود آن به که بپوشانی

آدمی را نبرد دیو به مهمانی

نفس جو داد که گندم ز تو بستاند

به که هرگز ندهی رشوت و نستانی