که برفتار نه ماننده ایشانی

تو ز خود رفته و وادی شده پر آفت

تو بخواب اندر و کشتی شده طوفانی

تو رسیدن نتوانی بسبکباران

فکر فردا نتوانی که کنی دیگر

مگر امروز که در کشور امکانی

عاقبت کشته شمشیر مه و سالی