فساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

اگر روی طلب زائینه معنی نگردانی

هنر شد خواسته، تمییز بازار و تو بازرگان

طمع زندان شد و پندار زندانبان، تو زندانی

یکی دیوار ناستوار بی پایه ست خود کامی