بغیر از درگه اخلاص، بر هر درگهی خاکی

سبکساری نبینی تا درین فرخنده میزانی

چرا با هزل و مستی بگذرانی زندگانی را

چرا مستی کنی و هوشیارانرا بخندانی

بغیر از کوچه توفیق، در هر کو بجولانی

بصحرای وجود اندر، بود صد چشمه حیوان

گناه کیست چون هرگز نمینوشی و عطشانی