ز گردابها خویش را وارهانی

بسی عیبهای تو پوشیده ماند

اگر پرده جهل را بردرانی

ز گرداب نفس ارتوانی رهیدن

همی گرگ ایام بر تو بخندد

که چون بره، این گرگ میپرورانی

میان تو و نیستی جز دمی نیست